Przebłagalna Pielgrzymka do Częstochowy
Ponad 200 pielgrzymów wyruszyło w sobotni poranek 12 grudnia w IV Dorocznej Pielgrzymce Przebłagalnej do Częstochowy, organizowanej pod patronatem Legionu Maryi.Z naszej parafii wyruszyło dwa autokary.
Przed wyruszeniem, pielgrzymów pożegnał i pobłogosławił ksiądz proboszcz Józef Turoń.
Jeden z dwóch autokarów stanowiła młodzież z parafii w Radomyślu oraz młodzieżowa grupa pielgrzymkowa, która organizuje się co tydzień lub co dwa tygodnie w pielgrzymce samochodowej do Tronu Królowej Polski.
Należy dodać, że aż 27 razy w 2015 roku samochodami lub busem wraz z ks. Rafałem pielgrzymowało łącznie ponad 50 osób, większość kilkanaście lub kilkadziesiąt razy.
W sobotniej pielgrzymce pielgrzymi z różnych części diecezji spotkali się w południe w Kaplicy Cudownego Obrazu.
Eucharystii przewodniczył i Słowo Boże wygłosił ksiądz wikariusz Rafał, oprawę muzyczna przygotowała młodzież, która swoim gromkim śpiewem wzbudziła żywe zainteresowanie innych pielgrzymów.
W drodze powrotnej pielgrzymi nawiedzili sanktuarium maryjne w Gidlach.
Idea Pielgrzymki przebłagalnej zrodziła się w grudniu 2012 roku po znieważeniu Cudownego Obrazu przez szaleńca
i od tamtej pory realizowana jest co roku, gromadząc coraz więcej osób.
Przebłagalna Pielgrzymka do Częstochowy Read More »
6 grudnia do parafii dotarł Św, Mikołaj.
O godzinie 5.45 w Sanktuarium rozbrzmiewa głos Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP i powoli kościół wypełnia się wiernymi. Codziennie w Roratach bierze udział spora liczba dzieci i dorosłych. Dzieci przynoszą serduszka, z których każdego dnia losowane są trzy figurki Maryi Niepokalanej. Dzieci zabierają je do siebie i odnoszą na kolejne Roraty. Wszystkie serduszka wezmą w losowaniu nagród i będą zdobić choinkę przy żłóbku. W ciemnościach, rozświetlanymi światłem lampionów i przy dźwiękach hymnu Światowych Dni Młodzieży wyrusza procesja w której uczestniczą prawie wszyscy ministranci i lektorzy. Za nimi podążają dzieci z lampionami. Homilie dialogowane prowadzi z dziećmi Ksiądz Wikariusz. Tematem jest kolejny święty z tzw. „Drzewa życia”, w który zawarta jest historia naszego narodu i jego wiary. Po Roratach starsi udaj się do pracy, a dzieci i młodzież do szkoły. Często dzieci wraz z obrazkiem do planszy otrzymują słodki upominek.
Co myślisz, gdy słyszysz słowo nawrócenie. Grzech, spowiedź, rezygnacja, wysiłek?
29 listopada 2015 r. przyjechały do Radomyśla delegacje ze wszystkich kurii Legionu Maryi z naszej diecezji, aby odnowić zawierzenie się Matce Bożej. Na uroczystej Mszy św. homilię wygłosił ks. Rafał Cudziło, diecezjalny opiekun LM. Kapłan mówił o powołaniu legionowym i zawierzeniu swoich spraw Matce Bożej oraz pamięci o tych, którzy jeszcze nie do końca zaufali Jezusowi i Jego Matce. – Wśród trudności i pokus tego świata dopóki dziecko trzyma się ręki swojej Matki idzie pewnie, bo nawet, kiedy się potknie to jednak się nie przewróci – mówił ks. Cudziło. – Zajmij się sprawami Matki Bożej, bo swoimi sam nie dasz rady a ona weźmie twoje sprawy w swoje ręce. Cieszą coraz liczniejsze spotkania LM. Dziękujemy za każdą siostrę i każdego brata. Prawdziwy legionista raduje się, że łączy się modlitwą z setkami tysięcy podobnych ust na całym świecie – podsumował przemówienie kapłan. Podczas Mszy św. zawierzenia Maryi dokonał diecezjalny zarząd Legionu z Tarnobrzega a następnie delegacje kurii z Bogorii, Chmielnika, Chorzelowa, Janowa Lubelskiego, Koprzywnicy, Niska, Ostrowca Świętokrzyskiego, Sandomierza i Zaleszan. Wypowiadane były m.in. słowa „jesteśmy całkowicie Twoi, nasza królowo i nasza Matko, i do Ciebie należymy”. Kustosz piękniejącego sanktuarium MB Bolesnej i MB Pocieszenia w Radomyślu nad Sanem ks. Kan. Józef Turoń także skierował słowo do legionistów i stwierdził, że Pan Bóg i Matka Boża cieszą się obecnością i modlitwą gości, ponieważ poprawiła się pogoda i ukazały się jasne słoneczne promieniami po wcześniejszej pochmurnej i śnieżnej pogodzie. Andrzej Bucior
Diecezjalne mistrzostwa lektorów w piłce nożnej miały miejsce 28 listopada 2015 r.
Czy zdajesz sobie sprawę , że obecny świat nie jest twoim stałym adresem zamieszkania. Do tej prawdy możemy podejść albo z lękiem albo z wiarą. Jeżeli wierzysz to z podniesioną głową i nadzieją czekasz na moment, aż znajdziesz się po drugiej stronie życia. Możemy też przywiązywać się do dóbr tego świata, wspinać się po szczeblach kariery , gromadzić majątek i ciągle się o niego martwić. Ale i tak przyjdzie chwila, kiedy trzeba będzie to zostawić. Mamy określony czas, aby odkryć najpiękniejszy sens życia, pójść za osobą , która jest wzorem miłości, albo też pozostać skupionym przy nietrwałych dobrach. Wiara sprawia, że czujemy się pielgrzymami z jasno określonym szczęśliwym celem wędrówki. Pozwala ona również nam troszczyć się o innych, aby zdążyli bezpiecznie przejść na drugą stronę życia. Możesz być albo jak włóczęgą miedzy tymczasowymi atrakcjami turystycznymi, albo wierzącym pielgrzymem idący wraz z braćmi i siostrami przez drogę obecnego życia.
Jezus wyjaśnił Piłatowi, że Królestwo Boże jest inne od królestw i potęg tego świata. Tych dwóch rzeczywistości nie powinno się ze sobą zrównywać. Nie możemy służyć Bogu i mamonie w tym samym zakresie. Owszem, potrzebujemy dóbr materialnych w naszej ludzkiej egzystencji: musimy mieć co zjeść, w co się ubrać i gdzie mieszkać. Dobrze jest, gdy wszystko to jest estetyczne i kiedy nasz byt materialny na tym świecie jest zapewniony na wystarczającym poziomie. Nie możemy jednak zatrzymać się tylko na tym. Jezus przed Piłatem powiedział wyraźnie, że Jego królestwo nie jest z tego świata. My jako ci, którzy wybrali Jezusa, też powinniśmy starać się patrzeć w tym samym kierunku co On.
Paruzja, czyli powtórne przyjście Chrystusa w dniach ostatecznych, pozostaje dla nas zakrytą tajemnicą. Pierwsi chrześcijanie zastanawiali się często, kiedy to nastąpi. W czasach nam współczesnych wydaje się, że jesteśmy tak zaabsorbowani naszym tu i teraz, że nie myślimy zbyt często o paruzji. Jaka zatem postawa jest właściwa? Ciągłe myślenie o Sądzie Ostatecznym czy odsuwanie tego wydarzenia w czasie? Jezus często mówił o Królestwie Bożym. O tym, że ono jest pośród tych, którzy słuchają słowa Bożego i je wypełniają. Starajmy się tak właśnie żyć: słuchając i wypełniając to, co daje nam Pan. Wtedy paruzja nie będzie dla nas dramatem, ale stanie się spotkaniem z kochającym Bogiem.